Happy / ბედნიერი


Happy / Dir. Carolin Genreith / Germany / 2016 / 85 min.


It’s probably every daughter’s worst nightmare: a postcard from Thailand that reads: “My darling, I’m doing great here, eating Pad Thai and drinking Chang Beer. And I met a woman who is your age. Love, Dad.” My father has changed a lot in the past couple of years. After separating from my mother, he exchanged his hiking boots for flip-flops and travels to Thailand every year for a couple of weeks. Sometimes he travels alone, sometimes with friends – all of whom are divorced and over 60. My father says that he is having the time of his life in Thailand. I think to myself: Oh my God, is my father a sex tourist? To me the Thailand trips are a source of embarrassment. Has my father become one of those men who are strolling the streets of Bangkok in the company of a young, attractive local woman? What is he looking for? Are his trips just aimed at finding happiness or an expression of his inner race against time? And now: a Thai girlfriend, 30 years younger than him! What does my father want from her? And what the hell does she want from him? I keep wondering whether I should just ignore my father's postcard from Thailand or make a flm about it. I choose the latter option and travel to my home village in the Northern Eifel region in order to understand the man who is my father and whom I've always found somewhat embarrassing. Too loud. Too outgoing. Too odd. My father lives quietly in a half-timbered house with many rooms and low ceilings. It's lonely there and it's sad. We approach each other in ruthless discussions. What does he long for? What are his fears? And – most importantly: Does my father really intend to marry his young, attractive girlfriend? Is that right? We travel to Thailand together, where I meet my almost stepmother and her family. Slowly but surely I begin to realize that there are no defnite answers to my various indignant questions. Happy is an affectionate, ruthless, cheerful and very personal documentary about a father and his daughter, the search for happiness in the autumn years of life and the question of what love actually is when you are over 60 and afraid of growing old alone.

ბედნიერი / კაროლინ გენრაიტ / გერმანია / 2016 / 85 წთ.

ალბათ ნებისმიერი შვილის ყველაზე საშინელი კოშმარი ასეთია: საფოსტო ბარათი ტაილანდიდან შინაარსით: ,,ჩემო ძვირფასო, ძალიან კარგად ვარ, ვჭამ ტაილანდურ პადს, ვსვამ ჩანგის ლუდს და შენი ასაკის ქალსაც შევხვდი. სიყვარულით, მამა.” მამაჩემი ბოლო რამდენიმე წელია ძალიან შეიცვალა. დედასთან დაშორების შემდეგ წელიწადში რამდენიმე კვირით ტაილანდში მოგზაურობა დაიწყო. ზოგჯერ მარტო მოგზაურობს, ზოგჯერ კი 60 წელს გადაცილებულ ცოლს გაშორებულ მეგობრებთან ერთად. მამაჩემი ამბობს, რომ ტაილანდში არნახულ დროს ატარებს. მე კი ჩემთვის ვფიქრობ: ოჰ ღმერთო, ნუთუ მამა სექს ტურისტია?!. “ბედნიერი” სიყვარულით სავსე, შეუბრალებელი, მხიარული და ძალიან პერსონალური დოკუმენტური ფილმია მამაზე და შვილზე, ბედნიერების ძიებაზე სიბერის ჟამს და კითხვაზე, თუ რეალურად რა არის სიყვარული 60 წელს გადაცილებული კაცისთვის, რომელსაც მარტოობაში სიბერის ეშინია.